Tregðulögmálið

Stundum,

fæ ég samviskubit.

Yfir því að vera hamingjusöm,

í þessum ljóta heimi.

Móðir

Um lífsins leiðir höfum við saman gengið.

Grátið, brosað, lifað og leikið.

Áfram munum við um stund saman skála.

Gráta, brosa, lifa og leika.

Þið þrjú og ég . . tilgangur lífs míns.

Andvaka

Myrkur svo langt sem augað eygir.

Hugsanir verða háværar í kyrrðinni.

Ég þori ekki að sofna.

Hugleiðing

Bara venjulegur dagur og ég er lifandi.

Hversu mikið ætli ég gæfi fyrir hann væri ég dauð ?

Stórkostlegt.

Nótt

Ég hlusta á andadrátt þinn og læt mig dreyma,

um endalausan dans í mánaskini.

Hrjúfur vangi og angan þín dregur mig í fang þitt,

eins og aðdráttarafl jarðar.

Hér sofna ég rótt.

Söknuður

Eins og biti af óþroskuðum greipaldinn sem situr fastur í hálsi,

smitast út frá honum beiskja.

Munnur verður þurr og hjartað þyngra.

Ég vil bara kyngja þessum helvítis bita.

Almyrkvi

Það er til það hugarskot er tengt er raunveruleika,

og hýsir lifandi dauða.

Þar ríkir myrkur,eftirsjá og söknuður.

Einasta björgun þaðan er vonarglæta.

Aldrei, aldrei skal ég koma við þar aftur.

Bolero

Í suðrænni sveiflu snertust þau,

rauður kjóllinn og nakinn líkaminn undir.

Þau dönsuðu gegnum nóttina saman,

full tilhlökkunar og biðu eftir dansherranum.

Kaldhæðni

Fleiri ætti ég vinina . . .

væri ég dauð.

Kaldur sviti

Með lífið í lúkunum

vaknaði ég . . . og missti það ekki.

Gott að ég var ekki i lopavettlingum þessa örlagaríku nótt.